Kawitacja hydrodynamiczna jako metoda zwiększania produkcji biogazu z odpadów zielarskich

Celem pracy było poszerzenie wiedzy w zakresie zastosowania kawitacji hydrodynamicznej do wstępnej obróbki odpadów zielarskich oraz ich wykorzystania jako kosubstratu w procesie współfermentacji z osadami ściekowymi. W części literaturowej dokonano przeglądu aktualnego stanu wiedzy w zakresie wstępnej obróbki biomasy lignocelulozowej oraz jej wykorzystania w procesie fermentacji metanowej. W części badawczej dokonano oceny efektywności kawitacji hydrodynamicznej jako metody wstępnej obróbki odpadów zielarskich, w zależności od ciśnienia wlotowego oraz ich krotności przejść przez strefę kawitacji. Najkorzystniejsze rezultaty (najwyższy BI 0,47) uzyskano przy ciśnieniu wlotowym 3,5 bara i czasie 10 min, co odpowiada ok. 6-krotnemu przejściu medium przez strefę kawitacji. Następnie w celu określenia potencjału biogazowego oraz rodzaju wsadu przeprowadzono badania współfermentacji osadów ściekowych i odpadów zielarskich w układzie porcjowym. Wyniki badań współfermentacji w układzie porcjowym wykazały, że zastosowanie jako kosubstratu do osadów ściekowych odpadów zielarskich po wstępnej obróbce w dawce 1,5 g (co odpowiada wprowadzonemu ładunkowi materii organicznej na poziomie 14,7 gsmo dm-3) pozwoliło na uzyskanie najwyższych wartości produkcji biogazu (627,5 ml g-1 smo) oraz udziału metanu (ponad 61%) w biogazie.