Filozofia i psychologia wobec życiowych kryzysów

Autorka podejmuje problem kryzysów egzystencjalnych, które dotykają zarówno jednostek, jak i całych społeczeństw. Wychodzi z założenia, że ich pierwotną przyczyną są zagrożenia o charakterze globalnym – ekonomicznym, politycznym, humanitarnym czy klimatycznym. W monografii zaprezentowano egzystencjalne ujęcie kryzysu, rozumianego jako radykalne zakłócenie sensu życia, moment destabilizacji oraz doświadczenie graniczne. Takie podejście nawiązuje do „filozofii życia” i „filozofii egzystencjalnej”, które stanowią główny punkt odniesienia dla podjętych rozważań. Zgodnie z perspektywą przyjętą przez badaczkę kryzys nie jest wyłącznie źródłem cierpienia i dezorientacji, lecz może stać się impulsem do osobowej transformacji – warunkiem koniecznym do przeformułowania sensu życia. Celem pracy jest również analiza filozoficznych oraz psychologiczno-psychoterapeutycznych wymiarów kryzysu.